Το καλοκαίρι είναι η μόνη εποχή που τρώμε με τα χέρια χωρίς να το σκεφτόμαστε. Ένα ροδάκινο στη βάρκα. Σύκα μέσα σε μια σακούλα που έχει ήδη μουσκέψει. Ντομάτα με αλάτι πάνω από τον νεροχύτη, γιατί δεν αξίζει να στρώσεις τραπέζι για ένα πράγμα. Ψωμί βουτηγμένο σε λάδι που έχει μαζευτεί στο πιάτο.

Το τζιν δεν ξεκίνησε ως ρούχο στιλ. Ξεκίνησε ως στολή εργασίας — για μεταλλωρύχους, σιδηροδρομικούς, καουμπόηδες. Ένα ύφασμα που το διάλεγες επειδή είχε αντοχή, όχι επειδή ήταν μόδα.

Αυτό που το μετέτρεψε σε σύμβολο δεν ήταν η διαφήμιση, αλλά η μεγάλη οθόνη.

Είναι από τις φράσεις που ακούς παντού στη Μεσόγειο, με διαφορετικά λόγια κάθε φορά. Οι Ιταλοί λένε tutto passa. Οι Ισπανοί no pasa nada. Εμείς λέμε «θα περάσει», ή απλώς «σιγά». Από έξω μοιάζει με αδιαφορία, ή με βολική δικαιολογία για να μην κάνεις κάτι. Δεν είναι.